13 Ekim 1775: İki ticaret gemisi donanma görevine dönüştürüldü

13 Ekim 1775'te Philadelphia'da toplanan Kıta Kongresi, hızlı bir yelkenli geminin on borda topu, yeterli sayıda döner top ve 80 kişilik mürettebatla üç aylık bir sefere hazırlanmasına karar verdi. Aynı amaçla ikinci bir geminin daha donatılması istendi. U.S. Naval History and Heritage Command bu kararı, daha sonra Birleşik Devletler Donanması'na dönüşecek kurumsal yapının başlangıcı olarak kaydediyor.

Kararın dili, gemiyi yalnızca satın alınacak bir araç olarak görmüyordu. Bir komitenin maliyet hesabı çıkarması, uygun kişilerle sözleşme yapması, gemiyi seçmesi ve mümkün olan en kısa sürede donatması gerekiyordu. Böylece denizdeki görev daha ilk günden tersane emeği, tedarik, finansman, silah, erzak ve insan bulma sorunlarına bağlandı.

İlk görev doğuya doğru seyrederek askerî malzeme ve diğer ikmalleri taşıyan nakliye gemilerini durdurmaktı. Bu hedef, okyanusta üstünlük kuran büyük bir filo düşüncesinden çok, kıyı boyunca işleyen lojistik hattına müdahale etmeyi amaçlıyordu. Rota; limanlara erişim, haber alma, erzak dayanımı ve rüzgârın izin verdiği seyir süresiyle sınırlıydı.

13 Ekim kararı belirli gemi adları vermedi. Uygulama sırasında ticaret brigleri Cabot ile Defiance kasım ayında satın alındı; Defiance'ın adı Andrew Doria olarak değiştirildi. Naval History and Heritage Command kayıtlarına göre her iki gemi de 14 topla donatıldı. Bu ayrım önemlidir: tarihî olay, hazır savaş gemilerinin hizmete girmesi değil, mevcut ticaret gövdelerinin yeni ve daha tehlikeli bir göreve uyarlanmasına karar verilmesiydi.

Bir ticaret brigini silahlı gemiye çevirmek, yalnız güverteye top yerleştirmek anlamına gelmezdi. Topların, mühimmatın, daha kalabalık mürettebatın ve uzun görev için taşınan su ile erzağın ağırlığı; geminin dengesi, çalışma alanı ve yaşam koşulları üzerinde yeni baskılar oluşturuyordu. Yelken planı rüzgâra bağımlı kalırken geminin yük dağılımı ve manevra davranışı yeniden değerlendirilmek zorundaydı.

Doğa koşulları bu tekneler için arka plan değil, sevk sisteminin kendisiydi. Kare yelkenli brigler hızlarını ve rotalarını rüzgârdan alıyor; karşı rüzgâr, sis, akıntı ve sonbahar denizi görev takvimini değiştirebiliyordu. Kongrenin üç aylık süre koyması kâğıt üzerinde kesindi, fakat denizde varış ve dönüş zamanını hava ile geminin gerçek durumu belirleyecekti.

İnsan kararı da yalnız komutanın emriyle sınırlı değildi. NHHC'nin kurumsal tarihçesi, denizcilerin daha iyi ücret, daha gevşek disiplin ve ele geçirilen yükten daha büyük pay sunduğu için özel silahlı ticaret gemilerini tercih ettiğini; bu nedenle Kıta Donanması'nın insan ve top bulmakta zorlandığını aktarıyor. Kuruluş anlatısının arkasında, hangi gemide ve hangi koşullarda çalışacağına karar veren denizcilerin emeği vardı.

Gemilerin sonraki hizmeti, 13 Ekim kararını geriye dönük bir başarı hikâyesine çevirmeyi de engeller. Cabot 1777'de Nova Scotia kıyısında karaya sürüklendi ve ele geçirildi; Andrew Doria da aynı yıl mürettebatınca terk edilip yakıldı. Küçük filonun deneyimi, kurumsal kararın gemileri doğa, düşman, bakım ve insan kaynağı sorunlarından korumadığını gösterdi.

13 Ekim kaydının deniz kültürü açısından önemi, bir devlet kurumunun doğum gününden daha geniştir. Ticaret gemisi ile savaş gemisi arasındaki sınırın nasıl değiştirildiğini; denizcinin emeğinin, tedarikçinin hesabının ve rüzgâr bilgisinin siyasi bir kararı uygulanabilir kıldığını gösterir. Bu tarih bir zaferi değil, denizde kurum kurmanın maliyetini ve sorumluluğunu hatırlatır.