16 Eylül 1620: Mayflower, geç mevsimde kalabalık bir Atlantik seyrine çıktı

16 Eylül 1620'de Mayflower, 102 yolcu ve yaklaşık 30 kişilik mürettebatla İngiltere'nin Plymouth limanından ayrıldı. Tarih kaynaklarında görülen 6 ve 16 Eylül farkı iki ayrı olayı değil, takvim farkını anlatır: İngiltere'nin o sırada kullandığı Jülyen takvimindeki 6 Eylül, bugün kullandığımız Gregoryen takvimde 16 Eylül'e karşılık gelir. Bu, geminin Amerika yönündeki üçüncü ve son çıkış denemesiydi.

Mayflower özel olarak yolcu taşımak için yapılmış bir gemi değildi. Avrupa limanları arasında şarap, kumaş ve başka yükler taşıyan kare yelkenli bir ticaret gemisiydi. Yük ambarının alçak, penceresiz, nemli ve karanlık oluşu yükü deniz suyundan korumaya yarıyordu; fakat Speedwell adlı ikinci gemi sızıntı nedeniyle seferden çıkarılınca kalan yolcuların bu hacme aktarılması, aynı tasarımı aylarca sürecek kalabalık bir yaşam alanına dönüştürdü.

Sefer daha başlamadan insan kararlarıyla doğa koşulları arasında zor bir denge kurulmuştu. Mayflower ile Speedwell ağustosta iki kez yola çıkmış, sızıntı yüzünden geri dönmüştü. Speedwell'i bırakmak teknik riski azalttı; buna karşılık yolcuları tek gemide sıkıştırdı ve Atlantik geçişini sonbahara geciktirdi. Gecikme, erzak, sağlık, hava ve varıştan sonra barınak kurmak için kalacak zaman bakımından ağır sonuçlar doğurdu.

Mürettebat korsan riskini azaltmak için kuzeyden bir rota izledi. Ekimde sert batı rüzgârları ve fırtınalar başladığında kimi zaman yelken taşımak güvenli olmadığı için gemi sürüklenmeye bırakıldı. Ana taşıyıcı kirişlerden biri çatladığında yolcuların yanlarında getirdiği büyük bir demir vida, kirişi yeniden yerine kaldırmakta kullanıldı. Bu onarım, gemi teknolojisinin yalnız tasarımdan değil, denizdeki malzeme bilgisi ve ortak çalışmadan oluştuğunu gösteriyor.

Mayflower'ın hedefi Hudson Nehri çevresindeki Kuzey Virginia bölgesiydi; ancak 66 gün sonra görülen kara Cape Cod oldu. Sert deniz koşulları güneye devam etme kararını değiştirdi. Yolculuk sırasında bir kişi öldü, fakat soğuk ve ıslak koşullarda gemide geçirilen kış aylarında yolcuların yaklaşık yarısı yaşamını yitirdi. Bu ağır bilanço, okyanusu geçmenin varışla bitmediğini; gemi, kıyı, mevsim ve barınma kararlarının aynı emniyet zincirinin parçaları olduğunu hatırlatıyor.

Bu sefer bir 'boş kıtanın keşfi' ya da kaçınılmaz bir kuruluş zaferi değildi. Mayflower 400 kaydı, varılan bölgenin binlerce yıldır Wampanoag halklarının yurdu olduğunu ve Avrupa kaynaklı hastalıkların toplulukları daha önce ağır biçimde etkilediğini vurguluyor. Ardından büyüyen sömürge düzeni yeni hastalıklar, toprak kaybı ve şiddet getirdi. 16 Eylül'ün denizcilik tarihi bu nedenle hem bir geminin teknik ve insani sınırlarını hem de bir rotanın kıyıya ulaştıktan sonra başka toplumlar üzerinde bıraktığı uzun izi birlikte okumayı gerektiriyor.