17 Ekim 1941: Kearny torpido yarasıyla 400 mil yol aldı

17 Ekim 1941'in ilk vardiyasında USS Kearny, İzlanda'nın güneybatısında SC 48 konvoyunun çevresindeki denizaltı saldırısına müdahale ediyordu. U.S. Naval History and Heritage Command kayıtlarına göre sancak bordasına çarpan torpido gemiyi ağır biçimde yaraladı. On bir denizci yaşamını yitirdi, 22 kişi yaralandı.

Kearny, Gleaves sınıfı bir muhripti. Yaklaşık 106 metre uzunluğundaki gemi; yüksek hız, konvoy refakati ve denizaltı savunması için tasarlanmıştı. Ancak gecenin karanlığında bir konvoyun çevresinde manevra yapmak, yalnız silah ve hız meselesi değildi. Ticaret gemilerinin rotasını korumak, sonar temaslarını değerlendirmek ve diğer refakat gemileriyle çarpışmadan denizaltıya karşı hareket etmek aynı anda yürütülüyordu.

Saldırıdan önce konvoydaki üç ticaret gemisi torpillenmişti. Kearny gece boyunca derinlik bombaları kullandı. Torpido isabeti geldiğinde gemi Amerika Birleşik Devletleri henüz savaşa resmen girmemişken Kuzey Atlantik'te fiilen savaş koşullarına benzeyen bir refakat görevi yürütüyordu. Bu siyasi belirsizlik, güvertedeki insanlar için teknik tehlikeyi azaltmadı.

Torpido gövdenin sancak tarafında, yaklaşık orta bölümde patladı. İleri kazan dairesine su girdi; geminin enerji üretimi ve dengesi bir anda hasar kontrolünün merkezine yerleşti. Mürettebat su baskınını bu bölmede sınırladı ve gemi önce kıçtaki kazan dairesinin sağladığı güçle tehlike alanından uzaklaştı. Daha sonra ileri bölümde yeniden güç elde edildi.

Bölmelendirme ile birbirinden ayrılmış makine hacimleri, tek bir isabetin bütün sevk sistemini aynı anda devre dışı bırakmasını önlemek için vardı. Fakat tasarım ancak vanaları kapatan, pompaları çalıştıran, hasarlı perdeleri gözleyen ve yayılan suya karşı doğru sırayla hareket eden insanlar sayesinde işe yarayabildi. Kearny'nin kurtuluşu, gemi teknolojisi ile eğitimli ekip çalışmasının birbirinden ayrılamayacağını gösterdi.

Resmî yapısal onarım kaydı, ileri kazan dairesindeki su boşaltılırken 69 numaralı perdenin incelenip desteklendiğini bildiriyor. Hasardan sonra rüzgâr ve deniz koşulları elverişliydi. Kearny, yaklaşık 400 millik mesafeyi kendi gücüyle ve 10 knot hızla geçerek 19 Ekim'de İzlanda'ya ulaştı. Havanın elverişli olması hasarı ortadan kaldırmadı; yalnız mürettebatın aldığı kararların uygulanabileceği bir seyir penceresi sağladı.

Yaralı bir gemiyi limana götürme kararı yeni riskler taşıyordu. Gövde açıklığı, desteklenen perde, değişen ağırlık dağılımı ve çalışan makinelerin durumu sürekli izlenmek zorundaydı. Aynı anda yaralıların tedavisi ve yaşamını yitirenlerin korunması gerekiyordu. Konvoy görevinden ayrılan gemi için rota artık ticaret gemilerini korumaktan, içindeki insanları ve kalan yapısal bütünlüğü güvenli limana taşımaya dönmüştü.

Kearny, İzlanda'da geçici onarımdan geçirildi. 25 Aralık'ta yeniden yola çıktı ve altı gün sonra kalıcı onarım için Boston'a bağlandı. Limana ulaşması kayıpları bir başarı öyküsüne dönüştürmez. On bir denizcinin ölümü, teknolojiyle yürütülen her hasar kontrolünün ağır bir insani bilanço içinde gerçekleştiğini hatırlatır.

17 Ekim kaydı, bir torpido saldırısını veya karşı saldırıyı yüceltmek için değil; geminin ayakta kalmasını sağlayan görünmez sistemleri okumak için önemlidir. Su geçirmez bölmeler, yedek enerji, pompalar ve desteklenen perdeler kadar nöbet düzeni, ortak durum bilgisi ve yüzlerce millik dönüş kararını sürdüren mürettebat da deniz emniyetinin parçasıdır.