8 Eylül 1923: Yedi muhrip aynı seyir hatasıyla kayalıklara çıktı

8 Eylül 1923 gecesi ABD Deniz Kuvvetleri'nin 11. Muhrip Filosu, San Francisco'dan San Diego'ya doğru Kaliforniya kıyısı boyunca tek sıra hâlinde ilerliyordu. Yoğun sis içinde lider USS Delphy'nin doğuya dönüşünü izleyen gemiler Honda, diğer adıyla Pedernales Point'in kayalık kıyısına yöneldi. Delphy saat 21.05'te yaklaşık 20 knot süratle karaya oturdu; onu izleyen altı muhrip de birkaç dakika içinde kayalıklara çıktı.

Gemiler dönemin yeni Clemson sınıfı muhripleriydi: yüksek süratleri ve türbinli makineleri filonun birlikte hareket etmesini kolaylaştırıyor, fakat dar bir kıyı dönüşünde karar süresini de kısaltıyordu. Hattaki gemiler liderin izini korumaya çalışırken her komutan kendi gemisinin mevkiini ve önündeki tehlikeyi ayrıca değerlendirmek zorundaydı. Düzenli filo seyri, bağımsız emniyet kontrolünün yerini aldığında tek hata bütün kolona yayıldı.

Felaketin merkezinde mevki belirsizliği vardı. Köprüüstü, görüşe dayalı kıyı işaretlerini kullanamıyor; rota, sürat ve geçen zamandan türetilen parakete hesabına dayanıyordu. Mevcut telsiz yön bulma bilgileri ile hesaplanan konum arasındaki uyuşmazlık yeterince güçlü bir durma, yavaşlama ya da yeniden kontrol gerekçesine dönüştürülmedi. Delphy'nin Santa Barbara Kanalı girişine ulaştığı varsayımıyla verilen dönüş emri, gerçekte gemileri kıyıya götürdü.

Sis yalnız görüşü kapatmadı; kayalık sahilin biçimi, kırılan dalgalar ve gemilerin birbirine yakın seyri uyarıların algılanacağı zamanı daralttı. İlk çarpışmadan sonra verilen ikazlara rağmen arkadaki gemilerin bir bölümü dönüşü tamamlayamadı. Sert kıyı, sığlık ve dalga hareketi, gövdeyi durduran ilk temasın ardından su alma, yatma ve tahliye risklerini büyüttü.

Yedi muhrip kullanılamaz hâle geldi ve 23 denizci yaşamını yitirdi. Bu sayı bir filo kayıp tablosundan ibaret değildi: USS Young'ın alabora olan gövdesinden çıkmaya çalışanlar, kayalık ve yağlı suda tutunmaya çalışan gemi insanları ve gece boyunca kurtarma düzeni kuran mürettebat için olay doğrudan bir hayatta kalma mücadelesiydi. Başka gemilerin personeli ile kıyıdaki insanların yardımı, kaybın daha da büyümesini önledi.

Honda Point bir askerî başarı anlatısı değildir. Denizcilik açısından kalıcı dersi; yüksek süratin doğru mevki anlamına gelmediği, lider geminin kararının sorgulanabilir olması ve her köprüüstünün kendi seyir emniyetinden vazgeçmemesi gerektiğidir. Parakete hesabı, yön bulma verisi, iskandil, sürat azaltma ve karşılıklı teyit aynı karar zincirinde birlikte kullanılmadığında, modern sayılan gemiler de sisli bir kıyıda ortak bir hatayı çoğaltabilir.